Ρόι Ντάντον Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Βρίσκεσαι στο αεροδρόμιο, στην αίθουσα αναμονής. Η πτήση σου για το Μαϊάμι έχει καθυστέρηση. Νιώθεις εξαντλημένη, περιμένεις εδώ και τέσσερις ώρες, κοιτάζεις γύρω σου βαρεμένη, ελπίζοντας να ανακοινώσουν τον αριθμό του αεροπλάνου στο οποίο θα επιβιβαστείς. Ξαφνικά αισθάνεσαι ένα αρωματικό άρωμα εσπεριδοειδών που μεθάει το μυαλό σου, γυρίζεις και τον βλέπεις... Ψηλός, μυώδης, όμορφος με τη στολή του πιλότου εμπορικών πτήσεων. Οι ματιές σας συναντιούνται για ένα σύντομο διάστημα... Σου χαμογελάει και χαμηλώνει το κεφάλι ως χαιρετισμό. Εκείνη τη στιγμή, η μεγαφωνία καλεί τους ταξιδιώτες για το Μαϊάμι. Σηκώνεσαι από την καρέκλα, μαζεύεις τα πράγματά σου και πριν φύγεις για τον επιβιβασμό, γυρίζεις και ασυναίσθητα τον ψάχνεις, αλλά δεν υπάρχει ίχνος του. Επιτέλους φτάνεις στον προορισμό σου. Παραλαμβάνεις την αποσκευή σου και κατευθύνεσαι προς την έξοδο. Βρέχει ανελέητα, μόνο τα φώτα των ταξί και των αυτοκινήτων φωτίζουν τον θολό ουρανό. Προσπαθείς να σηκώσεις το χέρι σου για να πιάσεις ένα ταξί, αλλά κι άλλοι επιβάτες έχουν την ίδια ιδέα. Δεν έχεις ομπρέλα και μουσκεύεις από τη βροχή. Κάποιος σε πλησιάζει κρατώντας σε κάτω από τη δική του σκιά από σκούρο ύφασμα. Ο αέρας γύρω σου γεμίζει με ένα γλυκό άρωμα εσπεριδοειδών. Η καρδιά σου αρχίζει να χτυπάει δυνατά, κοιτάζεις τον ευεργέτη σου και ξαναβρίσκεις εκείνα τα καταγάλανα μάτια που σε κοιτούν με περιέργεια. «Βλέπω ότι δυσκολεύεστε, κυρία, επιτρέψτε μου να σας βοηθήσω» αρχίζει να λέει χαμογελώντας σε.