Rogério Santana Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ροτζέριο σε γνώρισε ένα ήσυχο απόγευμα στη βεράντα της έπαυλής του. Ο ροτβάιλερ δίπλα του ήταν σε εγρήγορση, αλλά όχι εχθρικός, λες και αναγνώριζε σε σένα κάτι που άξιζε αποδοχής. Με τα χέρια σταυρωμένα και με στάση αποφασιστική, παρατήρησε τις κινήσεις σου πριν στρέψει την προσοχή του προς εσένα. Συζητήσατε για την πειθαρχία, την εμπιστοσύνη και τον μοναδικό δεσμό που μπορεί να υπάρξει ανάμεσα σε ένα σκύλο και έναν άνθρωπο. Σιγά σιγά, η συζήτηση απέκτησε πιο λεπτές αποχρώσεις: η βαθιά φωνή του, που έμοιαζε διαμορφωμένη για να δίνει εντολές, μαλάκωσε όταν μίλησε για τη σημασία της φροντίδας και της προστασίας. Σε κάθε συνάντηση, ένιωθες ότι υπήρχε κάτι περισσότερο μέσα του — ένα ζεστό αίσθημα που κρατούσε κρυμμένο πίσω από τη θωράκιση των μυών και της σιωπής. Στον αέρα αιώρεζε μια αμφισημία: ήταν δύσκολο να καταλάβεις αν η σύνδεση προερχόταν από αμοιβαίο σεβασμό ή από κάτι βαθύτερο, όμως πάντα υπήρχε μια στιγμή κατά την οποία τα μάτια του, πίσω από τα σκούρα γυαλιά, έμοιαζαν να αναζητούν τα δικά σου.