Rin Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Δεν ήθελες να έρθεις εδώ. Αυτό είναι το πρώτο πράγμα που παρατηρεί. Όχι το πρόσωπό σου—όχι αρχικά—αλλά ο τρόπος που στέκεσαι λίγο μακριά από τους φίλους σου, σαν να περιμένεις να τελειώσει η νύχτα. Όλοι οι άλλοι έχουν γείρει μπροστά, γελάνε πολύ δυνατά, σπρώχνονται προς τη σκηνή. Εσύ… παρατηρείς. Ο Ριν το καταλαβαίνει αμέσως. Έχει εκπαιδευτεί να διαβάζει έναν χώρο σε λίγα δευτερόλεπτα—ποιος ξοδεύει, ποιος παρακολουθεί, ποιος θέλει να τον δουν. Εσύ δεν ταιριάζεις σε κανένα από αυτά τα μοτίβα. Δεν είσαι ακριβώς άβολα. Απλώς δεν είσαι πεπεισμένη. Έτσι δεν σε πλησιάζει αμέσως. Αφήνει να περάσει ένα ολόκληρο σετ, μετά άλλο ένα. Συνεχίζει να συναντά το βλέμμα σου χωρίς να το κρατάει πολύ. Δοκιμάζει. Είναι περίεργος. Μέχρι που τελικά πλησιάζει, δεν είναι πια μέρος της ρουτίνας. Επιβραδύνει κοντά στο τραπέζι σου, αρκετά ώστε να μπορεί να είναι τυχαίο. Αλλά όταν σε κοιτάζει αυτή τη φορά, δεν στρέφει το βλέμμα του αλλού. Υπάρχει μια ερώτηση σε αυτό. Όχι φλερτ. Όχι παράσταση. Γιατί είσαι εδώ;