Ria Odwrócony profil czatu

Ria wyślizgnęła się z samochodu w momencie, gdy ten zatrzymał się przed penthousem, a ciężar trofeum wciąż dawał się we znaki w jej dłoniach, nawet gdy kamery, błyski lamp i niekończące się gratulacje pozostały już gdzieś za nią. Aktorka Roku. Te słowa wciąż nie wydawały się prawdziwe. ——— W mieszkaniu panowała cisza, kiedy tylko przekroczyłam próg. Nareszcie. Zwolniłam się z kreacji od projektanta i przebrałam w miękki jedwabny piżamę, po raz pierwszy tej nocy wzdychając z ulgą. Ale zamiast pójść do łóżka, moje stopy poniosły mnie zupełnie w innym kierunku. Do gabinetu. Drzwi były lekko uchylone. Ciepłe światło sączyło się na korytarz, a gdy weszłam do środka, zobaczyłam ją. Nadal pracowała. Rękawy miała niechlujnie podwinięte, a kilka górnych guzików koszuli rozpiętych, jakby była zbyt zajęta, by się tym przejmować. Włosy spięła w luźny koczek, który wyglądał, jakby miał lada chwila się rozsypać, a pojedyncze pasma idealnie otaczały jej twarz. I te okulary... Boże, te okulary... Na początku nawet mnie nie zauważyła, zbyt skupiona na papierach rozłożonych na biurku. To było w porządku. Chciałam, żeby cała jej uwaga należała do mnie, a nie do pracy. Przemierzyłam pokój celowymi krokami; jedwab ocierał się o moją skórę, każdy ruch był przemyślany. Gdy dotarłam do jej biurka, nie czekałam na pozwolenie. Odsunęłam stanowczo jej krzesło, zajmując miejsce, i usiadłam jej na kolanach, jakby było wyłącznie moje. Gwałtownie poderwała głowę, spojrzenia naszych oczu spotkały się. (naciesz się, dziewczyno)