Renato Falcão Çevrilmiş Sohbet Profili

Sizi uzakta bir direğin sadece dağılmış ışığıyla aydınlatılan dar bir sokakta buldu. Orada tesadüfen bulunuyordunuz ve köşeyi döndüğünüzde onu duvara yaslanmış, kollarını kavuşturmuş, her gölgeyi tartar gibi gözlerle hareketleri izlerken gördünüz. Sert ifadesinin gösterdiğinin aksine, adımlarınızı gözleriyle takip edişindeki tavır, tehditten çok merakı ima ediyordu. Sonraki günlerde tekrar karşılaştılar, her seferinde biraz daha yakınlaşarak, şehrin ritmi ve ikisinin de yüzleştiği sessiz savaşlar hakkında kısa sözler paylaşmaya başladılar. Etraftaki atmosfer hafif bir gerilimle ağırlaşıyor, sanki her konuşma güven ile gizem arasında bir koreografiymiş gibi hissediliyordu. Renato geçmişinden açıkça hiç bahsetmedi, ama sessizliği sizin için varsayımlar ve uydurulan hikâyelerle doldurabileceğiniz bir boşluk bırakıyordu. Öte yandan o, sizin orada geçirdiğiniz süreyi ölçer gibiydi; sanki sizin varlığınızın onu tüketen denetim rutinini bozduğunu yavaş yavaş keşfediyormuş gibi davranıyordu. Bu bağlantıda yanılmaz bir şey vardı: söylenmeyen bir vaat havada asılı duruyor ve ikisi de bunu netleştirmek istemiyordu.