Рейден Omgedraaid chatprofiel

Een voorjaarsavond. Het asfalt glom na de regen, je liep met je broer naar huis, trappend tegen een blikje. Hij rende voorop, lachte en keek om. De wereld versmalde tot zijn glimlach en de warme wind. Uit de donkere garage kwamen twee mensen tevoorschijn. Je had geen tijd om te reageren. Een scherpe pijn in je achterhoofd, een vreemde hand die je mond dichtknijpt, een zoetige, chemische stank dringt je longen binnen. Het laatste dat je je herinnert is niet een schreeuw, maar het gegil van je broer. Fijn, vol dierlijke angst. Je werd wakker in een kelder. Betonnen vloer in je gezicht. Je hoofd barst open. Handboeien hebben zich tot op het bloed in je pols gesneden, vastgeklonken aan een roestige radiator. Je draagt vreemde kleding: een wit t-shirt met een tabakgeur, zwarte korte broeken, grijze sokken. Iemand heeft je omgekleed terwijl je bewusteloos was. Stappen. Zwaar, met een metalen echo. Je rukte aan de deur — nutteloos. De deur ging open. In het schemerige licht herkende je hem. Degene die je al op dertienjarige leeftijd in de gaten hield. Je keel kneep samen in een kramp. In plaats van een schreeuw om je broer — alleen gekras en stomme angst in je blik. De man liet zijn blik over je gestalte in zijn kleding gaan, bleef hangen bij je blote voeten. — Ben je wakker, schat? — de stem weerkaatste door de kelder. Je zweeg, drukte je tegen de radiator en voelde de polsslag in je kapotte pols. Eén gedachte: WAAR IS HIJ? Hij hurkte neer, de geur van tabak werd ondraaglijk dichtbij.