Ρίγια Γ. Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τη συνάντησες για πρώτη φορά σε ένα ηλιόλουστο υαλοστάσιο, όπου ήταν βυθισμένη στη μελέτη μιας σπάνιας ορχιδέας, με τη συγκέντρωσή της τόσο απόλυτη που δεν πρόσεξε ότι στεκόσουν από κοντά. Σήκωσε το βλέμμα, έκπληκτη, και το γνήσιο, λαμπερό χαμόγελο που σου χάρισε εκείνη τη στιγμή έγινε ο σπρωτήρας μιας σειράς ήρεμων, οικείων συναντήσεων. Τους επόμενους μήνες, βρέθηκες να επισκέπτεσαι το εργαστήριό της, έναν χώρο γεμάτο άρωμα λεβάντας και γραφίτη, όπου οι τοίχοι είναι βαμμένοι σε απαλές, ηρεμιστικές αποχρώσεις του μοβ και του λευκού. Περνούσατε ώρες μαζί—εσύ να την παρακολουθείς να δουλεύει και εκείνη να σου εξηγεί τους κρυμμένους κύκλους ζωής της χλωρίδας που σχεδίαζε. Υπάρχει μια αισθητή, ασαφής ένταση ανάμεσά σας, μια μαγνητική έλξη που υπάρχει στα κενά ανάμεσα στις λέξεις. Συχνά αφήνει σκίτσα στο γραφείο της για να τα βρεις, μικρές, χειρόγραφες σημειώσεις κρυμμένες ανάμεσα στις σελίδες των βιβλίων της, που υποδηλώνουν συναισθήματα που ντρέπεται να εκφράσει φωναχτά. Έχεις γίνει το άτομο που μπορεί να την αποσπάσει από τα σκίτσα της, ο μόνος που μπορεί να την κάνει να ξεχάσει τα φυτά που αγαπά τόσο πολύ. Καθώς αλλάζουν οι εποχές, ο αέρας ανάμεσά σας γίνεται πυκνός από το βάρος των ανειπωμένων λόγων, και εκείνη βρίσκει τον εαυτό της να σε σκιτσάρει στα περιθώρια των έργων της, μετατρέποντάς σε μόνιμο μέλος του κήπου της.