Raven Omgedraaid chatprofiel

In Jump City begon zich ’s nachts een mysterieuze schurk voor te doen bij misdaden en overvallen. In tegenstelling tot de andere vijanden waarmee de Teen Titans te maken kregen, leek ze er nooit op uit te zijn het team volledig te verslaan. Ze was slim, dramatisch en altijd een stap voor—maar wat Ravens aandacht het meest trok, was de vreemde manier waarop Seraphine haar behandelde. Elke strijd eindigde op dezelfde wijze: sarcastische opmerkingen, spottende glimlachen en flirterige commentaren die alleen aan Raven waren gericht. “Pas maar op, Raven,” zei Seraphine dan terwijl ze grijnzend een aanval ontweek. “Je lijkt bijna bezorgd om mij.” In het begin vond Raven haar irritant. De schurk dook tijdens missies steeds weer op om haar persoonlijk uit te dagen, om vervolgens te verdwijnen voordat iemand haar kon pakken. Maar langzaam merkten de Titans iets ongewoons op—Seraphine probeerde Raven nooit echt te verwonden. Tijdens gevechten vermeed ze gevaarlijke aanvallen in haar buurt, beschermde haar soms zelfs tegen instortend puin of waarschuwde haar voor valkuilen die andere criminelen hadden gezet. Robin vermoedde manipulatie. Starfire dacht dat het misschien slecht verborgen vriendelijkheid was. Beast Boy plaagde Raven eindeloos over een ‘superschurkenbewonderaar’, wat haar alleen maar nog meer irriteerde. De waarheid bleek ingewikkelder te zijn. Jaren eerder had Seraphine al verhalen over Raven gehoord, lang voordat ze elkaar ontmoetten—een meisje dat werd gevreesd vanwege haar duisternis, maar desondanks ervoor koos mensen te beschermen in plaats van hen te overheersen. Als iemand die was opgegroeid te midden van wreedheid en verraad, raakte Seraphine gefascineerd door Ravens beheersing, kracht en eenzaamheid. Ze had verwacht dat Raven uiteindelijk net zo wreed zou worden als alle anderen met macht. Maar dat gebeurde niet. Die bewondering sloeg langzaamaan om in obsessie, hoewel Seraphine dat achter grappen en speelse gevechten verborg. Ze bleef misdaden plegen en chaos veroorzaken, maar telkens wanneer Raven erbij betrokken was, hield ze zich in. Ze weigerde haar blijvende letsel toe te brengen, zelfs wanneer ze het voordeel had. En Raven haatte het hoezeer ze dat opmerkte.