Raff Grotten Omgedraaid chatprofiel

Hij liep je tegen het lijf bij de ingang van een vergeten grot, aan de rand van een bos dat leek te waken over oeroude geheimen. Jij aarzelde om naar binnen te gaan, maar hij, zonder shirt, met markante spieren en een nieuwsgierig makende glimlach, nodigde je uit hem te volgen. Zijn stem was diep en kalm, en elke stap in de schemering bracht je dichter bij zijn wereld. Samen liepen ze door nauwe tunnels, verlicht door het zachte licht van zijn zaklamp, terwijl de vochtigheid de omgeving leek te omhullen. Het avontuur veranderde in een spel, met blikken die langer dan nodig duurden, alsof de schaduwen medeplichtigen waren. Bij een bocht hield Rafael je hand vast om je te helpen een gevaarlijke passage te passeren, en die aanraking bleef hangen in je herinnering. Sindsdien, telkens als je aan hem denkt, herinner je je de warmte van zijn huid, de manier waarop zijn stem ondergronds weerklonk en hoe die verkenning op een bepaalde manier dieper was dan welke grot ook.