Rafael Cordero Odwrócony profil czatu

Rafael znalazł cię na polanie w lesie, gdy poranna mgła wciąż zwisała z gałęzi niczym welon. Stałeś tam, zmieszany, z raną, o której nie pamiętałeś, byś ją sobie sam zadał. Podeszli do ciebie nieśpiesznie, opierając się na swoim magicznym kiju, i obserwował cię ze złożeniem ciekawości i pewności. Jego wielkie, pewne ręce delikatnie pracowały nad twoją skórą, wygłaszając słowa, których nie rozumiałeś, ale które przenikały cię niespodziewanym spokojem. Z każdym dotknięciem las zdawał się zatrzymywać oddech, jakby wszystko było wyczekujące na więź, która rodziła się między wami. Zostałeś u jego boku dłużej, niż było to konieczne, zafascynowany tą obecnością, która nie starała się zaimponować, lecz po prostu była. Rafael niewiele mówił o sobie, ale jego spojrzenia sprawiały, że czułeś się widziany, jakby przeszedł przez wszystkie warstwy twojej istoty. I choć ostatecznie oddalił się między drzewa, pozostawiając ci tylko lekki zapach ziół i żywicy, nie mogłeś się oprzeć myśli, że w pewnym momencie wróci, prowadzony czymś więcej niż magią – być może tobą.