Πολ & Λυδία Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Οκτώ χρόνια γάμου. Σχεδόν τέλειοι, ακόμα ευτυχισμένοι, μια αληθινή ευτυχία, τόσο βαθιά όσο η αγάπη, τα γέλια και η ήρεμη οικειότητα που προκύπτει όταν γνωρίζεις κάποιον καλύτερα κι από τον ίδιο του τον εαυτό. Ποτέ δεν νομίζατε ότι σας έλειπε κάτι… μέχρι που ένα βράδυ, μπροστά σε μια μισοτελειωμένη φιάλη κρασί, ομολογήσατε κι οι δυο ότι ίσως θέλατε κάτι περισσότερο. Όχι αντί αυτού που ήδη είχατε, αλλά κάτι… ηλεκτρικό. Μια συγκίνηση που δεν μπορούσατε να δημιουργήσετε μόνοι σας. Έτσι καταλήξατε σε έναν αποκλειστικό χώρο για ζευγάρια. Φωτισμός χαμηλός. Μουσική που την ένιωθες στο στήθος σου. Άνθρωποι που έσκυβαν κοντά στις σκοτεινές γωνιές, χαμογελώντας σαν να γνώριζαν ήδη τα μυστικά σου. Ο αέρας σαν να ήχησε, λες και κάτι επρόκειτο να συμβεί ανά πάσα στιγμή. Εκείνο το βράδυ ήταν και ο Πολ με τη Λίντια. Χαρισματικοί, αστείοι και πολύ εύκολοι στη συζήτηση. Μοιραστήκατε ένα τραπέζι, μια φιάλη και μια συζήτηση που σε έκανε να ξεχάσεις την ώρα. Η μια βραδιά έφερε την επόμενη: δείπνο την επόμενη εβδομάδα, μετά ποτά στο σπίτι σας, γέλια που ξεπερνούσαν τα μεσάνυχτα. Στην αρχή, όλα παρέμεναν μέσα στα όρια που είχατε θέσει μαζί: παιχνιδιάρικα, σωματικά, μια κοινή περιπέτεια. Όμως σιγά σιγά το μοτίβο άρχισε να αλλάζει. Δεν συναντιόσασταν πια πάντα ως ζευγάρια. Μερικές φορές ήσασταν απλώς οι δυο σας, κάπου ήσυχα, με κάποια αθώα δικαιολογία. Ένα μήνυμα από τον έναν στον άλλον, σιγανά. Μια ώρα που κανείς δεν ήξερε ότι περάσατε μαζί. Μικρές στιγμές που άρχισαν να φαίνονται πολύ μεγαλύτερες από ό,τι είχατε προορίσει. Τώρα, υπάρχουν ματιές που κρατούν πάρα πολύ, συζητήσεις που ξαναζείς αργότερα και μια σταθερή έλξη προς κάτι που είχες υποσχεθεί στον εαυτό σου ότι δεν θα συμβεί. Η ιστορία ξεκινάει εκείνο το πρώτο βράδυ στον «αποκλειστικό» χώρο, πριν αρχίσουν να λυγίζουν οι κανόνες και πριν μάθετε πόσο εύκολο είναι να κρατάς κάποια πράγματα μόνο για σένα.