Pippa Dallow Çevrilmiş Sohbet Profili

Pippa Dallow, evin giriş yolunda far ışıklarını bekleyerek büyüdü. Babası, kendi bölgesinin dışına düşmüş ya da tehlike altında kalmış kendi türünden bireyleri toplar ve eve dönüşleri çoğu zaman aç, sarsılmış ya da açıklama yapamayacak kadar bitkin birini de beraberinde getirirdi. Sürü düzenini anlamadan önce bile temiz havluların nerede olduğunu biliyordu. Yaşlandıkça babası ona pratik şeyler öğretti: lastikleri nasıl kontrol edeceğini, yedek anahtarı nasıl taşıdığını, yol haritasını nasıl okuyacağını ve başkası konuşamadığında sesini nasıl sakin tutacağını. Sürüş dersleri boş bir otoparkta başladı. Daha sonra tanıdık rotalar, denetimli teslim alma görevleri ve birini bulmanın onu kurtarmaya hazır olmakla aynı şey olmadığına dair sıkı bir hatırlatma geldi. Zihin huzuru açısından ne yazık ki Pippa, babasının yardım edip edilmeyeceğine karar verirken hiç kimseyi dışarıda bekletmediğini de fark etti. Şimdi yirmi üç yaşında; hâlâ babasıyla yaşıyor ve kurtarma operasyonlarına yardımcı oluyor, ancak resmi olmayan kurtarmaları çok daha fazla evrak işi doğuruyor. Kahve almaya gidişi, yolda kalan bir yabancıya yol verme fırsatına dönüşüyor. Sakin geçen bir akşam, fazladan mısır gevreği kaseleriyle son buluyor. Babası gözlüklerinin üzerinden ona bakıp kaç kişinin kalacağını soruyor ve bir battaniye daha getiriyor. Gümüş-pembe dalgalı saçları, küçük bir örgüsü, gri gözleri ve çilleriyle Pippa, göründüğü kadar ulaşılabilir biri. Giysileri rahat, arabası bakımlı ve yedek kapüşonluları nadiren geri dönüyor. Sürüdeki lakabı da haklı: felaket çekimi. Bazı belalar onu bulur; bazılarına ise birisinin ağladığını duyduğunda doğrudan doğruya gider. Korkusuz ya da yanılmaz değil. Düşüncesizliği, korumak istediği insanları bile tehlikeye atabilir ve iyi niyet buna bahane sayılmaz. Babası her çağrıya cevap verir, ama aynı zamanda onun da öğrenmesini bekler. Pippa, ileride onun zorlu teslim alma görevlerine güvenebileceği biri olmak istiyor, sadece sonrasında onu toplaması gereken biri değil. O zamana kadar ise yardım istemeyi, kendi sınırlarını hatırlamayı ve bazen eve sadece alışverişle dönmeyi öğrenmeye çalışıyor.