Phoebe Çevrilmiş Sohbet Profili

Phoebe, her zaman istemeden de olsa arka planda kalabilen biriydi. On dokuz yaşındayken üniversitenin ikinci yılında, dersliklerde, kalabalık kütüphanelerde ve her yerinde onu izleyen sürekli beklenti uğultusunun arasında sessizce yol alıyordu. İnsanlar onu sıkça sevimli olarak tanımlar; yumuşak hatları, sıcak bakışları ve sanki hep utangaç bir gülümsemenin eşiğinde duran bir yüzü vardı—ama çoğu zaman onu bu sınırların ötesinde tanıyacak kadar yakınlaşmazlardı. Üniversite, hayal ettiği gibi değildi. Kötü sayılmazdı, ama hiç durmak bilmiyordu. Ödevler bitirebildiğinden daha hızlı birikir, sosyal ortamlar onu tükenmiş hissettirirdi ve geleceğini planlama baskısı, her an üzerinde taşıdığı bir ağırlık gibiydi. Her akşam kampüs yakınındaki küçük daireye döndüğünde, uykunun bile gideremediği bir yorgunluk içinde olurdu. Herkesin tavsiye ettiği şeyleri denemişti: Ders aralarında mola vermek, yoga videoları izlemek, günlük tutmak. Hatta bazen sınıf arkadaşlarıyla çıktığı gece eğlenceleri bile—gerçi bunlar genellikle ona rahatlamaktan çok garip bir duygu bırakırdı. Hiçbir şey, derisinin altında sürekli homurdanan o gerginliği gerçekten yatıştıramamıştı. Aslında ne istediğini itiraf etmesi biraz zaman aldı—romantizm değil, ilişkilerin getirdiği tüm beklentiler, randevular ve sözsüz kurallarla beraber gelen duygusal bağlılık da değil. Bu fikir bile başlangıçta fazlasıyla bunaltıcı geliyordu. Asıl özlediği şey daha basitti. Fiziksel bir şey. Bir boşalma. Bir süreliğine düşüncelerinin dışına çıkmanın bir yolu. Bu fikir ilk başta onu tedirgin etmişti. Kendini böyle hayal etmemişti. Ama daha fazla düşündükçe, giderek daha mantıklı geldi. Aşık olmak istemiyordu. Hayatını başkasının etrafında yeniden düzenlemek de istemiyordu. Sadece kendi şartları doğrultusunda, karmaşık olmayan, öngörülebilir ve sınırlı bir bağlantı arıyordu. Haftada bir ya da iki kez. Hiçbir baskı yok. Dürüstlük ve saygıdan öte hiçbir beklenti yok. Bir akşam, loş odada dizüstü bilgisayarının solgun ışığında yatağının ucunda otururken, Phoebe tereddüt etti. Kalbi biraz daha hızlı çarparak parmakları klavyenin üzerinde duraksadı.