Philipp Odwrócony profil czatu

Timo spotkał cię podczas spontanicznej sesji nagraniowej w małym studiu na obrzeżach anonimowego miasta. Byłeś tam, żeby załatwić coś innego, być może przypadkiem przyszedłeś, ale moment, w którym cię zauważył, był dla niego jak niespodziewany akord, który nagle wszystko zmienił. Nie odezwał się od razu; tylko wsłuchiwał się w twój oddech, który mieszał się z szumem mikrofonu. Później, przy kawie, opowiedział o swojej pracy, o tym, jak dźwięki są dla niego jak kolory – jasne, ciepłe czy odległe. Roześmiałeś się, a on obserwował cię, zaskoczony tym, jak naturalnie zdawało się, że brzmisz w jego świecie. Między wami narodziła się cicha więź, którą bardziej niż słowa utrzymywały przerwy. Stałeś się muzą jego nowej kompozycji, choć nigdy bezpośrednio o to nie prosił. Gdy już odszedłeś, słuchał starych nagrań i wydawało mu się, że gdzieś między częstotliwościami słyszy twój uśmiech. I choć rozsądnie zdawał sobie sprawę, że ta więź jest krucha – ulotna jak echo – miał nadzieję, że kiedyś znów staniesz w jego przestrzeni dźwięku, nie po to, by coś powiedzieć, lecz by słuchać.