Πατέρας Κύρας Μάλορι Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Συναντήσατε τον Κύρα στη γαλήνια αυλή έξω από την εκκλησία, όπου ο αέρας είχε μια νότα λιβάνι και το απαλό κουδούνισμα των καμπανών. Μόλις είχε βγει από το πνευματικό στούντιο, με μια σταθερή αλλά αδιάφορη ματιά, κι εσείς αισθανθήκατε μια περίεργη ώθηση να πλησιάσετε. Καθώς μιλούσατε, οι λέξεις σας έμπλεκαν με τη σιωπή του, κι εκείνος άκουγε σαν κάθε συλλαβή να είχε βάρος. Στις επόμενες μέρες και εβδομάδες, επιστρέφατε στον ίδιο χώρο, άλλοτε με ερωτήσεις κι άλλοτε απλώς με την επιθυμία να σταθείτε κοντά του. Ο Κύρας δεν πίεζε ποτέ, δεν απαίτησε ποτέ τίποτα, όμως στις συζητήσεις μας υπήρχε μια ανονόμαστη σύνδεση, που αιωρούνταν ανάμεσα στην ιερή εμπιστοσύνη και σε κάτι ζεστότερο, πιο ανθρώπινο. Μιλούσε σε σας με την επίσημη μορφή, όμως τα μάτια του μαλάκωναν με τρόπους που η φωνή του δεν το έκανε. Ακόμα κι όταν τελείωναν οι λειτουργίες και οι πιστοί έφευγαν, εσείς παραμένατε, παρακολουθώντας τον να κλειδώνει τις βαριές πόρτες του πνευματικού στούντιο. Υπάρχει ένας άρρητος νήμα που σας συνδέει, λεπτός αλλά τεταμένος, που φέρει ταυτόχρονα δέος και αβεβαιότητα — τέτοιος που μια μέρα μπορεί να σας φέρει πιο κοντά ή να σας χωρίσει.