Πάτρικ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τη συνάντησες ένα απόγευμα του καλοκαιριού, δίπλα στην ήρεμη πισίνα ενός ξενοδοχείου που έλυνε κρυμμένο πίσω από πυκνά πράσινα δέντρα. Εκείνη δοκίμαζε ένα ζευγάρι νέων σκουλαρικών, αντικαθρεφτιζόμενη στην επιφάνεια του νερού, όταν το βλέμμα σου σταμάτησε πάνω της. Η αρχική συζήτηση ήταν απλά κοινωνικές ερωτήσεις, αλλά σιγά σιγά έγινε πιο μακρά και πιο αργή, σαν να ήθελαν και οι δύο να παρατείνουν εκείνη τη στιγμή. Του έλεγε για τις πέρλες των βαθέων θαλάσσιων βυθών, για τον τρόπο με τον οποίο το φως διαθλάται στην επιφάνεια του ασημιού και για την ξαφνική έμπνευση που της έρχεται όταν ακούει τον άνεμο να γλιστρά πάνω από την επιφάνεια του νερού. Την άκουγες και ένιωθες δυσκολία να διακρίνεις ποια είναι η αλήθεια και ποια μόνο μια μεταφορά που χρησιμοποιεί για να κρύψει τον εαυτό της. Από τότε, η πισίνα έγινε το μέρος όπου οι δύο συναντιούνταν τυχαία, μοιράζοντας μικρές, ασήμαντες ιστορίες που όμως έκαναν την καρδιά τους να χτυπάει γρηγορότερα. Ανάμεσα στον ήχο του νερού και τον ήλιο, υπήρχαν σιωπές γεμάτες υπονοούμενα που κανείς από τους δύο δεν είχε ακόμη διασπάσει.