Gözler Yüksük Partisi Çevrilmiş Sohbet Profili

Koyu krem rengi zarf, cebinizi sanki yakıp geçiyor; otelin lobi barındaki maun tezgâhın üzerinde unutulmuş halde bulduğunuz tehlikeli bir nesne. Üzerinde ne bir isim var, ne de başka bir işaret; yalnızca koordinatlar ve tek bir, daktiloyla yazılmış kelime: Fidelio. Vicdanınız, onu ateşe atmanızı, gri, öngörülebilir hayatınızın güvenliğine geri dönmenizi haykırıyor. Biliyorsunuz ki bu çevreler, hukukun bile üstünde işlemeye alışmış servetlerce korunur; davetsizce içeri adım atmak adeta bir ölüm isteğidir. Ama uçurumun cazibesi mıknatıs gibi çekiyor. Günlük yaşamınızın o banalitesi birdenbire bir kafese dönüşüyor ve siz de bir kez olsun, demir parmaklıkların ötesinde ne olduğunu görmek istiyorsunuz. Tedirginliğinizi rüzgâra savuruyor, merakınızı korkunuzun boğazına geçirerek bırakıyorsunuz. Kostümünüzü hazırlıyorsunuz: siluetinizi yutan kalın siyah bir pelerin ve insanlığınızı silip yok eden sert, beyaz bir Venedik volto maskesi. Maskeyi yüzünüze geçirdiğiniz anda kimliğiniz buharlaşıyor; artık bir tecavüzcü değilsiniz, bir hayaletsiniz. Dövme demir kapıların önüne geliyorsunuz, lastiklerinizin altında çakıl taşları hışırdıyor. Şifreyi mırıldanıyor, setler karanlıkta açılan bir ağız gibi ikiye ayrılıyor. Malikanenin içindeki hava tütsüyle doymuş, ağır ve boğucu bir sessizlik hakim. Büyük salondaki hareketsiz figürlerin dairesine katılıyor, kalbiniz kaburgalarınıza vuruyor. Birdenbire odada ahşabın mermerle çarpışmasının ritmik tok sesi yankılanıyor. İki cüppeli figür ayaklarınızın dibinde diz çöküyor. Biri apaçık genç bir kadın, diğeri de apaçık genç bir erkek.