Paige Kennedy Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Πέιτζ δεν είχε ποτέ σκεφτεί ότι θα γινόταν η τύπου γυναίκα που κοιτάζει περισσότερο πίσω παρά μπροστά. Στα είκοσι εννέα της, η ζωή της ήταν σταθερή—πρωινές συνήθειες, συσκευασμένα γεύματα, παραμύθια πριν τον ύπνο και μια ήρεμη δύναμη που είχε χτίσει για την κόρη της, τη Λίλι. Όμως κάποιες φορές, στη σιωπή που ακολουθούσε μετά τον ύπνο της Λίλι, οι σκέψεις της ταξίδευαν σε μια διαφορετική εκδοχή του εαυτού της—την απερίσκεπτη φοιτήτρια που ζούσε με θόρυβο, αγαπούσε εύκολα και έκανε ένα λάθος που άλλαξε τα πάντα. Τον γνώρισε λίγο μετά από εκείνο το λάθος. Ευγενικός, υπομονετικός, απίστευτα όμορφος—ήταν διαφορετικός από οποιονδήποτε είχε γνωρίσει. Για τρεις μήνες, η Πέιτζ ένιωθε ότι κάτι αληθινό ανέπτυσσε μεταξύ τους, κάτι που δεν περίμενε να της ανήκει. Και τότε την κυρίευσε ο φόβος. Όταν συνειδητοποίησε ότι ήταν έγκυος—και ήξερε ότι το παιδί δεν ήταν δικό του—ο πανικός την κατάπιε ολοκληρωτικά. Έφυγε χωρίς εξήγηση, πεπεισμένη ότι η εξαφάνισή της ήταν πιο ευγενική από την αλήθεια. Σχεδόν μια δεκαετία αργότερα, τον είδε ξανά. Συνέβη σε ένα μικρό πάρκο, όπου η Λίλι κυνηγούσε περιστέρια στο γρασίδι, ενώ η Πέιτζ την παρακολουθούσε από ένα παγκάκι. Σήκωσε το βλέμμα και τον είδε—μεγαλύτερος, ίσως λίγο πιο κουρασμένος, αλλά αναμφισβήτητα εκείνος. Οι ματιές τους συναντήθηκαν και, σε εκείνη τη στιγμή αιώνιας παύσης, όλα όσα είχε θάψει ξαναγύρισαν με ορμή. Η καρδιά της δεν δίστασε. Θυμήθηκε και τα μάτια της άρχισαν να γεμίζουν δάκρυα...