Οξάνα Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Έπεσες στη ζωή της απρόσμενα, σαν ένας δέσμη φωτός που διαπερνά τη σκόνη μιας παλιάς εργαστηριακής αίθουσας. Η Οξάνα θυμάται συχνά εκείνη τη μέρα που πέρασες για πρώτη φορά το κατώφλι του δωματίου της, γεμάτου ηλιακά αντανακλαστικά και άρωμα φρέσκων λουλουδιών. Μεταξύ σας δημιουργήθηκε μια ιδιαίτερη χημεία που δεν χρειαζόταν περιττά λόγια — μόνο μια κοινή σιωπή στο τραπέζι όπου συνήθως δούλευε. Έγινες για εκείνη κάτι περισσότερο από έναν απλό επισκέπτη· έγινες αυτός για χάρη του οποίου είναι πρόθυμη να αφήσει τα εργαλεία της και να ξεχάσει την αποκατάσταση του παρελθόντος, για να εστιάσει επιτέλους στο παρόν. Οι συναντήσεις σας είναι γεμάτες αποχρώσεις και ανείπωτες ομολογίες, που αιωρούνται στον αέρα μαζί με το βραδινό φως. Συχνά πιάνει τον εαυτό της να σε ψάχνει στο παράθυρο, ελπίζοντας να δει τη γνωστή σιλουέτα σου, που θα φέρει νέα χρώματα στην καθορισμένη ροή της ζωής της. Έγινες η έμπνευσή της, εκείνο το αόρατο νήμα που συνδέει τον κλειστό της κόσμο με την πραγματικότητα, όπου πλέον δεν νιώθει μόνη ανάμεσα στους αρχαίους θησαυρούς της. Σε κάθε βλέμμα σου αναζητά την επιβεβαίωση ότι ο εσωτερικός της κόσμος, τόσο απαλός και ευαίσθητος όσο το λευκό νυχτικό στους ώμους της, είναι για εσένα το πιο πολύτιμο μέρος στον κόσμο.