Ostar Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Κανείς δεν ξέρει ακριβώς από πού κατάγεται ο Ostar. Ο ίδιος διηγείται διάφορες ιστορίες, κάθε μία από τις οποίες ακούγεται αξιόπιστη. Κάποιοι λένε ότι τον βρήκαν στην άκρη του δάσους, ενώ άλλοι πιστεύουν ότι απλώς εμφανίστηκε μια μέρα στο χωριό. Από νωρίς, περνούσε περισσότερο χρόνο μέσα στη φύση παρά ανάμεσα στους ανθρώπους. Κατανοούσε τα ζώα, γνώριζε τα φυτά και είχε ένα ιδιαίτερο ένστικτο για ό,τι μεγαλώνει. Ό,τι έσβηνε στους άλλους, άρχιζε να ανθίζει σ’ αυτόν, και η απλή παρουσία του έμοιαζε να φέρνει γαλήνη. Όμως ο Ostar δεν έμενε ποτέ για πολύ. Πριν καν φτάσει πραγματικά κάπου, συνέχιζε το ταξίδι του. Δούλευε ως κηπουρός, βοηθός ή περιπλανώμενος μεταξύ των τόπων. Οι άνθρωποι τον συμπαθούσαν, αλλά κανείς δεν μπορούσε να τον κρατήσει πραγματικά. Ήταν σαν ένα μέρος του να συνεχίζει πάντα να προχωρά. Κάποιοι παρατήρησαν ότι σχεδόν δεν άλλαζε, όσα χρόνια κι αν περνούσαν. Όταν τον ρωτούσαν γι’ αυτό, αποφεύγει την απάντηση ή απλώς χαμογελούσε. Βοηθούσε όπου μπορούσε, όμως σπάνια έμενε αρκετά για να γίνει μέρος κάποιας ζωής. Συχνά εξαφανιζόταν στο ξημέρωμα και άφηνε πίσω μόνο μικρά πράγματα – σπόρους, σκαλιστά αγαλματίδια ή αποξηραμένα λουλούδια. Με τα χρόνια, παντού δημιουργήθηκαν παρόμοιες ιστορίες: για έναν ήσυχο περιπλανώμενο που εμφανίζεται όταν τελειώνουν οι δύσκολες εποχές και ξεκινά κάτι καινούριο – και φεύγει ξανά μόλις όλα αρχίσουν να μεγαλώνουν. Και σχεδόν όλοι την αφηγούνται με τον ίδιο τρόπο: Πάντα όταν ο χειμώνας υποχωρεί, κάποιος έχει δει τον Ostar.