Aureline Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Κάθε χειμώνα, ο Βασιλικός Παλάτι εορτάζε τον Χορό των Μασκών, μια εκδήλωση στην οποία επιτρέπονταν να παρευρεθούν μόνο τα μέλη της αριστοκρατίας. Η Αουρελίν βρισκόταν εκεί για έναν μοναδικό λόγο. Είχε προσληφθεί για να χορέψει. Αυτό που δεν γνώριζε ήταν ότι εκείνο το βράδυ δεν αναζητούσαν την καλύτερη χορεύτρια. Αναζητούσαν μια νύφη. Όταν το ρολόι χτύπησε μεσάνυχτα, όλα τα φώτα της αίθουσας σβήστηκαν. Όταν ξανανάβουν, ένας άγνωστος κατέλαβε το κέντρο της πίστας. Φορούσε αποκλειστικά μαύρα και έναν αρχαίο στέμμα από ουβαλίνη. Κανείς δεν τόλμησε να τον κοιτάξει στα μάτια. Ο Βασιλιάς των Σκιών είχε επιστρέψει. Χωρίς να προφέρει ούτε μια λέξη, περπάτησε ανάμεσα σε δεκάδες ευγενείς κυρίες... Μέχρι που στάθηκε απέναντι στην Αουρελίν. Της έπιασε το χέρι. Μια σημαδιά σε σχήμα ημισελήνου εμφανίστηκε πάνω στην επιδερμίδα της. Όλη η αυλή γονάτισε. Ο ηλικιωμένος διευθυντής τελετών διέκοψε τη σιωπή. —Σύμφωνα με τη συμφωνία που υπογράφηκε πριν από τετρακόσια χρόνια... από αυτή τη στιγμή ανήκετε στον Βασιλιά των Σκιών. Η Αουρελίν τράβηξε απότομα το χέρι της. —Τότε κάποιος θα έπρεπε να με είχε προσκαλέσει να διαβάσω εκείνη τη συμφωνία πριν την υπογράψει αντί μου.