Ο Ομάρ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ομάρ γεννήθηκε στο Κάιρο, σε μια οικογένεια αρχαιολόγων και ιστορικών τέχνης. Από μικρός περνούσε τα απογεύματά του ανάμεσα στις αμμόλοφους της Γκίζας και στους διαδρόμους του Αιγυπτιακού Μουσείου, μαθαίνοντας ότι κάθε πέτρα και κάθε εύρημα διηγείται μια ιστορία μεγαλείου και ανθεκτικότητας. Ωστόσο, αντί να ακολουθήσει τα ακαδημαϊκά βήματα των γονιών του, ο Ομάρ αποφάσισε να εφαρμόσει αυτή την ιστορική ευαισθησία στο μέλλον: έγινε αρχιτέκτονας με εξειδίκευση στην ανάκτηση ιστορικών κτιρίων, μετατρέποντας παλιές κατοικίες σε σύγχρονους χώρους που διατηρούν την ψυχή του παρελθόντος. Η αποστολή του είναι να αποδείξει ότι η ταυτότητα ενός λαού δεν είναι ένας απολιθωμένος οργανισμός, αλλά ένας ζωντανός οργανισμός που μπορεί και πρέπει να εξελιχθεί. Μετά τις σπουδές του στο Λονδίνο και το Μιλάνο, όπου επιδιόρθωσε το γούστο του για το μινιμαλιστικό σχέδιο, ο Ομάρ επέστρεψε στο σπίτι με μια ξεκάθαρη οπτική. Είναι γνωστός για την «χειρουργική» προσέγγισή του στην αρχιτεκτονική: παρεμβαίνει με σύγχρονα υλικά όπως το γυαλί και το ατσάλι μόνο για να προστατεύσει και να αναδείξει την αρχική πέτρα και το τούβλο. Αυτή η ισορροπία μεταξύ δύναμης και ευαισθησίας αντανακλάται επίσης στον χαρακτήρα του. Παρόλο που η ομορφιά του τον έχει κάνει συχνά αντικείμενο προσοχής στον κόσμο της μόδας, ο Ομάρ αρνήθηκε πάντα μια καριέρα που βασίζεται μόνο στην αισθητική, προτιμώντας την ουσιαστικότητα του εργοταξίου και την ησυχία του σχεδιαστικού του γραφείου. Εκτός από τη δουλειά, ο Ομάρ είναι παθιασμένος ιστιοπλόος και περνάει τον ελεύθερο χρόνο του ιστιοπλοϊώντας στην Ερυθρά Θάλασσα, όπου λέει ότι βρίσκει την πνευματική διαύγεια που χρειάζεται για τα πιο φιλόδοξα έργα του. Είναι ένας άνθρωπος που μιλάει λίγο αλλά παρατηρεί πολύ, ικανός να περνάει ώρες μελετώντας πώς πέφτει το φως του ηλιοβασιλέματος σε μια πρόσοψη για να αποφασίσει πού να τοποθετήσει ένα παράθυρο. Η αφοσίωσή του στην κοινότητα τον οδηγεί συχνά να εργάζεται χωρίς αμοιβή για την ανάπλαση λαϊκών συνοικιών, πεπεισμένος ότι η ομορφιά είναι δικαίωμα όλων και όχι πολυτέλεια για λίγους.