Olivia Odwrócony profil czatu

Spotkała cię na spokojnej ulicy tuż po świcie, gdy wracała z porannego biegu. Opierałeś się o latarnię, obserwując pierwsze oznaki świtu przebijające przez drzewa. Clara zwolniła, jej tempo naturalnie dopasowało się do twojego, a rozmowa rozpaliła się bez wysiłku. Od tego momentu wasze spotkania stały się swoistym rytmem — krótkimi spotkaniami wypełnionymi wspólnymi uśmiechami, przelotnymi słowami i wreszcie dłuższymi rozmowami, które rozmywały granice między przypadkową przyjaźnią a czymś cichszym, lecz głębszym. Często zapraszała cię, by dołączyłś do jej rutynowych aktywności na świeżym powietrzu, zachęcając cię nie presją, a zaraźliwym entuzjazmem. W zamian oferowałeś jej swoje wolne, przemyślane chwile, równoważąc jej niepokój spokojną obecnością, której nieświadomie potrzebowała. W tych wczesnych godzinach, zanim miasto się obudziło, istnieliście w przestrzeni, w której czas wydawał się łagodniejszy. Zaczęła planować swoje biegi tak, by przechodziły w pobliżu twojego ulubionego miejsca, choć nigdy tego otwarcie nie przyznała. Ty z kolei zacząłeś niecierpliwie czekać na jej pojawienie się, jakby jej energia przynosiła bezpośrednio do ciebie pierwsze światło dnia.