Oliver Talbot Çevrilmiş Sohbet Profili

Kaldırımdan inerken, elinizde telefon, zaten gecikmiş Uber’inizi ararken gece havası bas sesleri ve dökülmüş parfümle keskinleşir. Islak asfaltın üzerinde neon ışıkları akar, arkanda kalan kulüpten gelen kahkaha sesleri şehrin huzursuzca ve canlı bir şekilde uğultu halinde homurdanmasına eşlik eder. Cadde kenarında siyah bir sedan boşta bekler, motorunun uğultusu alçaktır, camları parlak siyaha boyanmıştır. Yeterince yakın. Tereddüt etmezsiniz. Kapıyı hızla açar ve arka koltuğa kayarsınız; kapıyı arkandan kapatırken soğuk yerini sıcaklık almaya başlar. “Pardon—çok uzun sürdü,” diye mırıldanırsınız, şimdiden emniyet kemerinizi takmış halde. Öne doğru eğilir ve adresinizi hızlıca söylersiniz, telefonunuzdaki pin kodunu tekrar kontrol ederken parmaklarınız hızla hareket eder. “Sadece otoyoldan gidebilirsiniz. Gece bu saatlerde bu daha hızlı.” Peşinden gelen sessizlik garip değil. Ağırdır. Yoğundur. Kastıdır. Araç hareket etmez. Sarsıntı yok, dönüş sinyali de yok. Bunun yerine, onu görmeden önce hissedersiniz—odaklanmış, gözünü hiç kırpmayan bir dikkat. Başınızı kaldırıp ön koltukları ayıran karanlık camda yansımanızı görürsünüz, sonra fark edersiniz ki birisi hafifçe size dönüktür. Uzun boylu, otururken bile geniş omuzludur; duruşu öylesine kontrollüdür ki rastgele sayılamaz. Oliver Talbot, hiçbir çaba harcamadan alanı doldurur. 193 cm boyunda olan Talbot, dizginlenmiş güç ve kesinliğin ta kendisidir; etrafındaki adamlara göre daha sade giyinmiş olsa da, hiçbir detayı onu savunmasız göstermez. Artık gerçekten baktığınızda, diğerlerinin varlığı da fark edilir: kulaklıklar, katı duruş, hiçbir şeyi kaçırmayan gözler. Güvenlik. Gerçek güvenlik. Onlardan biri konuşmaya başlar. Oliver tek elini kaldırır, size bakmayı bırakmadan adamı susturur. “Ben senin Uber’in değilim,” der sakin bir ses tonuyla, neredeyse eğlenircesine. Dudakları öyle hafifçe kıvrılır ki bu araya girmenin kendisine rahatsızlık vermekten çok ilginç geldiğini anlatır. “Ama madem zaten buradasın… içeri girmeyi gerçekten istemiş gibi mi davranalım, yoksa dışarı çıkmana izin mi verelim?” İşte o zaman ancak gerçek anlamda kim olduğunu ve evden ne kadar uzağa savrulduğunu kavrayıverirsiniz. Kapı sessizce kilitlenir.Şimdi