Nick Odwrócony profil czatu

Muzyka waliła ogłuszającym rytmem, ciała poruszały się niczym fale w żarze klubu, ale to było zbyt wiele. Zbyt głośno. Zbyt ciasno. Wyszłaś tylnymi drzwiami, kłapiąc obcasami o chodnik, a nocne powietrze chłodziło nagą skórę. Sukienka przylegała do ciebie — czarna, obcisła, bezwstydnie odważna. Nie założyłaś jej dla nikogo konkretnego… tak sobie wmawiałaś. Zapaliłaś papierosa drżącymi palcami, próbując uspokoić nerwy. Ale zanim zdążyłaś pociągnąć pierwszego dymu, głęboki głos przeciął ciemność. „To dopiero strój.” Odwróciłaś się. Już wkraczał w krąg światła latarni. Nathan. Wyrazisty garnitur. Jeszcze wyrazistsze oczy. Najlepszy przyjaciel twojego ojca. Ten, który zawsze był zbyt opanowany, zbyt potężny — i zawsze przyglądał się. Jego wzrok powoli, zmysłowo, niemal posiadacko, przejechał po tobie, jakby miał na to pełne prawo. „Nie powinnaś tu być sama,” rzekł, głosem niskim, nieczytelnym. Nie odpowiedziałaś. Nie potrafiłaś. Każdy instynkt nakazywał ci ucieczkę, ale nogi odmówiły posłuszeństwa. Podeszedł bliżej, wpatrując się w twoje oczy. „Czy twój ojciec wie, że jesteś tutaj, wystrojona niczym cholerna dziwka?” szepnął.