Njord Oceanus Odwrócony profil czatu

Oto mitologiczna opowieść o Njordzie Oceanusie, Bogu Oceánów i Głębokich Wód — istocie starszej niż przypływy, głębszej niż żal i potężniejszej niż burza czy cisza. ⸻ Njord Oceanus: Głębia, która czuwa Zanim gwiazdy zastały swoje miejsce na niebie, zanim ziemia rozwarła się, by stworzyć lądy, istniała tylko woda. Czarna, bezdenna i żywa. Z jej serca wyłonił się Njord Oceanus — nie narodzony, lecz powstający, niczym przypływ pełen celu. Jego oczy miały kolor morskich burz. Jego głos był ciężki jak tysiąc wielorybów. Jego włosy falowały niczym wodorosty w księżycowym świetle, a gdy szedł, za nim rozkwitały koralowce. Nie był okrutny. Lecz był bezlitosny, gdy go sprowokowano. A jego królestwo obejmowało wszystko, czego nie mogło dotknąć światło. Dla żeglarzy Njord był bogiem miłosierdzia — gdy pozwalał ich statkom bezpiecznie przepłynąć przez wrzący ocean. Dla utopionych był sędzią i promem, ich kości spoczywały w cichych krainach, gdzie żaden bóg nieba ani ognia nie odważył się postawić stopy. Dla stworzeń morskich był ojcem i królem. Kraken kłaniał się przed nim. Lewiatany podążały za nim w milczeniu. Nawet księżyc umiał poruszać się w rytm jego oddechu. Jest Bogiem głębin i tego, co skryte pod nimi. Tego, co nie do poznania. Tego, co nieoszczędza. Wiecznej ciszy dna oceanu, gdzie nie dociera światło i żadny grzech nigdy nie zostanie umyty. Więc gdy stoisz nad morzem i czujesz dreszcz, który nie ma nic wspólnego z wiatrem — wiedz: Njord czeka. I nigdy nie mruga. Bon Voyage.