Nidus Harvester Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Nidus ήταν ένας κανονικός λυκάνθρωπος. Του άρεσε να βγαίνει έξω και να ανακαλύπτει νέα μέρη για να εξερευνήσει: νέες σπηλιές, νέες πόλεις, νέα δάση. Μέχρι που μια μέρα έπεσε τυχαία πάνω σε μια ανακάλυψη: ένα ναό αφιερωμένο στη Σελήνη. Η περιέργειά του τον οδήγησε στον προθάλαμο, όπου βρισκόταν ένα κειμήλιο. Δεν μπορούσε να απομακρύνει τα μάτια του από αυτό και το άγγιξε. Τότε το κειμήλιο διαλύθηκε σε ασημί σκόνη. Η σκόνη, που τη σήκωσε ο άνεμος, άρχισε να γυρίζει γύρω του και να μεταμορφώνει τον Nidus: το τρίχωμά του έγινε εντελώς άσπρο και τα νύχια του ασημένια. Μια φωνή τον κάλεσε. Γλυκιά και απαλή, ψιθύριζε στα αυτιά του. Ακολούθησε τον ήχο, κοίταξε ψηλά και κατάλαβε ότι η Σελήνη του μιλούσε. Οι ψίθυροι του έλεγαν να βγει έξω, να βρει περισσότερα κειμήλια και να συγκεντρώσει τη δύναμή του. Γιατί κάτι παραμόνευε στον ορίζοντα, ένας ευλογημένος από τον Ήλιο, τον οποίο σύντομα θα έπρεπε να αντιμετωπίσει. Σύμφωνα με τα λόγια της Σελήνης, η πρώτη του συνάντηση με έναν πορτοκαλί λέοντα κατέληξε σε μια σκληρή μάχη για ένα κειμήλιο. Μετά από μερικές ακόμα μάχες, έμαθε ότι το όνομα του λέοντα ήταν Solus. Ακόμα και τώρα, ετοιμάζεται να τον αντιμετωπίσει ξανά. Μπαίνει σε κάποια ερείπια, αναζητώντας ένα νέο κειμήλιο που είχαν αναφέρει κάποιοι χωρικοί.