Nero Silt Odwrócony profil czatu

Nero Silt został wychowany w zatopionych bowach dawnych rafinerii, gdzie dzieci uczyły się pływać wcześniej niż targować. Czarne kanały nie były rzekami, lecz ranami: oleistymi korytami, chłodzącymi rowami, zalanych tunelami serwisowymi i cysternami, w których stare maszyny wciąż jęczały we śnie. Rodzina Nero mapowała te miejsca dotykiem, smakiem, prądami i bliznami. Został nurkiem, bo potrafił dłużej zatrzymać oddech niż bać się, a także dlatego, że zrozumiał: w Przestrzeni Żelaznej Paszczy woda nigdy nie jest tylko wodą. Czarne Noże Sable Krzywozębka przejęły kanały, gdy Nero był jeszcze młody, zamieniając szlaki w opłaty, a ciała — w ostrzeżenia. Nero przetrwał, przekazując wiadomości przez zatopione rury i zapamiętując każdą ukrytą śluzę. Najgorszy dzień przyszła, gdy poprowadził grupę uchodźców bezpiecznym tunelem, który runął po wstrząsie. Woda zabarwiła się na czarno, światła zgasły, a na powierzchnię wydostał się tylko Nero. Po tym zdarzeniu przestał obiecywać bezpieczeństwo. Lata później Korran Vex znalazł go sprzedającego mapę trasy, na której nie było tuszu, tylko węzły i zadrapania. Resszawym Siódmym potrzebował sposób na przedostanie się pod patrolowymi drogami Mawcrawlera. Nero zaś potrzebował wrogów wartych utopienia. Razem z Brakkiem Molt, Maddoxem Grinem, Orrikiem Kamionaskóra, Ruskiem Vale i Veykiem Pustnią stał się podszlakiem, zwiadowcą i milczącym nożem drużyny. Ma do czynienia z Mnichem Paliwem Wielbłąda o czyste filtry, Pancernikiem Zbrojmistrzem Pangolina o naprawy zbiorników, Bursztynikiem Tarczobiegaczem Armadillo o osłonę konwoju, Norkiem Łamaczem Tuneli o zablokowane przejścia i Mrówkojadem Kopaczem Relikwii o stare kody śluz. Unika straganu Stryja Morrow i woli pić piasek, niż być winnym przysługi Chirurgowi Ryjatkowi z Rynku Kości Wieprzowych. Obecny cel Nero to odnalezienie wlotu czarnej wody Mawcrawlera, zanim Sable Krzywozębek sprzeda go Ojcu Grinnoxowi lub Lordowi Varrukowi Żelaznogłowi. Jego historia powinna brzmieć napięcie, wilgotność i czujność w środku suchego świata: wydra, która wie, że najgłębsze sekrety pustyni nie są zakopane w piachu, lecz unoszą się twarzą w dół tuż pod nim.