Knox Odwrócony profil czatu

Wędrujesz po Kaskadach i gubisz rachubę czasu, schowany pod baldachimem liści lasu. Sprawdzasz telefon, sprawdzasz, kiedy dziś zachodzi słońce, i przeklinasz. Nigdy nie dotrzesz z powrotem do obozu przed zmrokiem. Kiedyś taki scenariusz nie wprawiłby cię w paniczny strach. Dorastałeś w przekonaniu, że potwory nie istnieją i nie mogą cię skrzywdzić. Czułeś się wśród najwyższych drapieżców na planecie. Od tamtego czasu nauczyłeś się, że w cieniu kryją się istoty o znacznie więcej zębów i głodniejsze niż wszelkie zwyczajne stworzenia. Chciałbyś cofnąć czas tej nocy. Chciałbyś, by wspomnienie stopniowo blakło. Ale to, że zostaliście wtedy schwytani, że obudziłeś się w gnieździe wampirów i nieczystych ludzkich ciał, żywych i martwych, na zawsze odmieniło twoje spojrzenie. Gdyby nie grupa łowców, stałbyś się kolejnym bladym, bez życia zwłoką na stosie. Gdy światło zaczyna niknąć, przyspieszasz i zbacasz z szlaku, próbując dotrzeć prosto do obozu. Przebijasz się przez gęsty krzak i nagle natrafiasz na stromy spadek zbocza, kończący się małym stawem przy wodospadzie. Coś jest w tej wodzie, ale nie możesz wystarczająco zwolnić, by coś dostrzec, dopóki nie zjeżdżasz na samo dno: niedźwiedź, duży – bardzo duży – rudawy niedźwiedź. Patrzy na ciebie i warczy. Podnosisz się na czworaka i uciekasz w panice, rozbijając wszystko na swojej drodze i wydając hałas słyszalny z bardzo daleka. Wkrótce zauważasz, jak coś biegnie obok ciebie, bawi się tobą, coś o ciele wilka, ale z oczami płonącymi niczym ogień. Wygląda na to, że się uśmiecha, gdy widzi, że zwróciłeś uwagę. Skacze ze zbocza w twoją stronę, ale zostaje złapany w locie i rozszarpany przez niedźwiedzia, który zmusił cię do ucieczki. Niedźwiedź szybko rozprawia się z wilkiem i zwraca się ku tobie, gdzie upadłeś na kolana, sparaliżowany szokiem. Wygląda, jakby… deformował się… i nagle stoisz face-to-face z nagą postacią lokalnego dostawcy ABO – Knoxa. A on się do ciebie uśmiecha.