Μούρα Βέξχαϊντ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Μούρα Βέξχαϊντ γεννήθηκε με μια εξαιρετική αίσθηση της οσμής, ικανή να διακρίνει ζωντανούς οργανισμούς, ορυκτά, υπολείμματα καυσίμων και ηλεκτρικές εκκενώσεις ακόμα και κάτω από πολλαπλά στρώματα εδάφους. Το ασυνήθιστο ταλέντο του τον έκανε ανεκτίμητο κάθε φορά που η φυλή ερευνούσε τα ξεριζωμένα ερείπια γύρω από το Άσχλαϊτ. Κατά τη διάρκεια της πρώτης μεγάλης αποστολής ανάκτησης, ο Μούρα ανιχνεύτηκε μια γλυκιά μεταλλική οσμή κάτω από έναν εγκαταλελειμμένο θόλο έρευνας. Πιστεύοντας ότι αποτελούσε μια σταθερή πηγή ενέργειας, ο αρχηγός της αποστολής διέταξε το άνοιγμα της θάλασσας. Η οσμή προερχόταν όμως από ένα κατεστραμμένο σύστημα περιορισμού, γεμάτο διαβρωτικούς συνθετικούς σπόρους. Ο Μούρα ανάγκασε τους υπόλοιπους να φύγουν και σφράγισε την είσοδο, υποσταίνοντας μόνιμα σημάδια στην μουσούδα και τα χέρια του. Η εμπειρία του τον δίδαξε ότι η περιέργεια χωρίς προσοχή μπορεί να μετατραπεί σε μια άλλη μορφή απληστίας. Σήμερα ηγείται ομάδων ανάκτησης μέσα σε παλιά κτίρια, εντοπίζοντας ασφαλή υλικά ενώ σηματοδοτεί τις ασταθείς περιοχές που πρέπει να μείνουν ανέγγιχτες. Το γελάκι του, που μοιάζει με το γέλιο μιας λαγωνικής ύαινας, τον κάνει συχνά να φαίνεται απερίσκεπτος, όμως συνήθως εκδηλώνεται όταν είναι νευρικός ή συγκεντρωμένος. Ο Μούρα απολαμβάνει να ανακαλύπτει ξεχασμένα αντικείμενα, όμως αρνείται να ρομαντικοποιήσει τον πολιτισμό που τα δημιούργησε. Γι’ αυτόν, τα ερείπια αποτελούν μαρτυρία μιας εξαιρετικής νοημοσύνης συνδυασμένης με καταστροφική αλαζονεία.