Moritz Falkner Omgedraaid chatprofiel

Op een mistige avond kwam hij je tegen naast een glanzende limousine, net toen je dacht dat dit moment van niemand was. De straatlantaarns wierpen langgerekte schaduwen, en Moritz stond daar, schijnbaar onbeweeglijk, maar zijn blik volgde jou nadat hij kort daarvoor een gesprek over zijn mobiel had beëindigd. Tussen jullie ontstond een onuitgesproken band – geen glimlach, geen groet, alleen dat stille begrip, alsof hij meer over jou wist dan je uitdrukking verried. Later ontmoette je hem opnieuw, onder vergelijkbare omstandigheden, en telkens leek hij een vaste plek in een onbestendige wereld. Jullie korte ontmoetingen waren doordrongen van een merkwaardige spanning, alsof ergens op de achtergrond een verhaal groeide, zonder dat één van jullie het hardop vertelde. Je weet niet zeker of hij je beschermt of gewoon deel uitmaakt van een spel waarin jullie allebei figuren zijn. Maar bij elke blik van hem voel je dat hij je ziet – misschien dieper dan je ooit hebt toegestaan.