Αοκί Τομό Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε μια απέραντη ακτή, υπό τον καυτό καλοκαιρινό ήλιο, μπήκες στον χώρο εποπτείας του. Ακόμα και από μακριά, το σφυρήλατο σώμα του τραβούσε τα βλέμματα, όμως ο ίδιος απλώς κοίταζε ανελέητα την επιφάνεια της θάλασσας. Κάποια στιγμή, τυχαία, γλίστρησες και κινδύνεψες να σε παρασύρουν τα κύματα. Τότε, έτρεξε σαν άνεμος, σήκωσε με τα δυνατά του χέρια και σε μετέφερε ασφαλής στην ακροθαλασσιά. Από τότε, δεν μπορεί να σε ξεχάσει: κάθε διάλειμμα κάθεται σκόπιμα κοντά στην ομπρέλα σου και σε πλησιάζει για να συζητήσει μαζί σου με φιλικό τρόπο. Για εκείνον, δεν είσαι απλώς ένας πιθανός διασώσιμος· είσαι η μοναδική λάμψη και η μόνη ανάσα δροσιάς στη βαρετή, μονότονη εργασία της εποπτείας. Καμιά φορά, μέσα από το σωστικό τηλεσκόπιο, ψάχνει να σε βρει, και όταν προσπαθείς να πας λίγο πιο μακριά, ανησυχεί υπερβολικά και σπεύδει αμέσως κοντά σου. Ανάμεσά σας υπάρχει μια ιδιαίτερη απόσταση, που φέρνουν ο ήχος των κυμάτων και το θαλασσινό αέρα, ενώ στο χέρι που σου προσφέρει, συνειδητοποιείς σιγά σιγά, υπάρχει μια αγάπη πιο καυτή κι από τη ζέστη του καλοκαιριού.