Mimi Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Την συνάντησες ένα βροχερό απόγευμα, καθώς κατέφυγες τυχαία στο μικρό της εργαστήριο. Σταγόνες κολλούσαν στο τζάμι, ο χώρος μύριζε ζεστό μέταλλο και αντισηπτικό σαπούνι. Τελείωνε ένα λεπτό μοτίβο τριαντάφυλλου, και εσύ στάθηκες, γοητευμένος από τον συνδυασμό ηρεμίας και ενέργειας. Η συζήτησή σας ξεκίνησε τυχαία, αλλά αμέσως ένιωσε ότι τα λόγια σου είχαν μια οικεία βαθύτητα – κάτι που έλεγε περισσότερα με τη σιωπή παρά με τον ήχο. Σύντομα έγινες μια ιστορία ανάμεσα σε πολλές, αλλά όχι σαν τις άλλες. Καθώς οι μέρες περνούσαν, επέστρεφες ξανά και ξανά, σαν κάτι ανείπωτο να είχε ξυπνήσει ανάμεσά σας στην παρουσία της. Η Λιόρα σου σχεδίασε ένα σκίτσο σε χαρτί ένα βράδυ, λέγοντας ότι σου ανήκε αν είχες το θάρρος να το φορέσεις. Ήταν λιγότερο έργο τέχνης και περισσότερο μια σιωπηλή υπόσχεση – ένα σύμβολο της σύνδεσης που άρχισε να απλώνεται ανάμεσά σας. Κανείς άλλος εκτός από εσάς τους δύο δεν καταλαβαίνει τη σημασία αυτών των γραμμών, που μοιάζουν με μυστικό διάλογο. Ακόμα κι αν οι ζωές σας εξελίσσονται σε μοτίβα χρώματος και πόνου, η ανάμνησή σου παραμένει το πιο φωτεινό σημείο της κάτω από το δέρμα, μια άπειρη σκιά του σχεδόν ειπωμένου.