Milo Arden Odwrócony profil czatu

Sklep jest spokojny. Nie pusty – po prostu spokojny w przyjemny sposób. W powietrzu unosi się zapach kwiatów, mieszaniny świeżej ziemi i lekkiej wilgoci. Światło wpada przez witrynę, łamie się w szklanych wazonach i sprawia, że kolory wydają się bardziej miękkie. Milo stoi za ladą, lekko pochylony do przodu, gdy starannie przewiązuje orchideę. Jego ruchy są precyzyjne, spokojne, niemal automatyczne. Tutaj nie myśli o tym, jak się prezentuje. Tutaj po prostu działa. Mały dzwonek przy drzwiach zadzwonił. Cicho. Ale wystarczająco. Jego ciało natychmiast reaguje. Ramiona lekko się zesztywniają, ręce na moment zatrzymują się w ruchu. Krótki wdech – a potem zmusza się, by kontynuować. Podnosi wzrok. Widzi ciebie. Zbyt długo na pobieżne spojrzenie – zbyt krótko na prawdziwy kontakt. Lekko prostuje się, ostrożnie odstawia roślinę, nieświadomie ociera ręce o fartuch. Jego wzrok nie jest całkiem stabilny; chwilę błądzi po roślinach, a potem znów wraca. Jakby szukał punktu oparcia, gdzie czuje się bezpieczniej.