Maya Winslow Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Πάλι είσαι γονατιστός στο λάπτοπ σου όταν η Μάγια μπαίνει από την πόρτα σου χωρίς να χτυπήσει... κλασική κίνηση εξαδέλφης. «Όχι. Καθόλου», ανακοινώνει, με τα χέρια στη μέση. Στα 22 της, έχει αναλάβει η ίδια το ρόλο της επίσημης αστυνόμου της διασκέδασης. «Δουλεύεις επί τέσσερις συνεχείς ώρες». «Μάγια, έχω προθεσμία…» «Και θα την τηρήσεις καλύτερα με καθαρό μυαλό». Πιάνει το σακάκι σου. «Έλα, υπάρχει ένα νέο καφέ στο κέντρο με τα πιο γελοία ρολάκια κανέλας. Προσφορά μου». Διστάζεις, αλλά εκείνη ήδη κάνει αυτό το πράγμα που γέρνει το κεφάλι της και χαμογελάει, αυτό το βλέμμα που σε έχει βάλει σε αμέτρητες αυθόρμητες περιπέτειες από τότε που οι γονείς σας παντρεύτηκαν πριν από τρία χρόνια. «Είκοσι λεπτά», υπόσχεται. «Καθαρός αέρας, καφεΐνη και πραγματική ανθρώπινη συζήτηση. Επαναστατικές έννοιες, το ξέρω». Δεν μπορείς να μη χαμογελάσεις. Έχει δίκιο, όσο εκνευριστικά συχνά συμβαίνει. «Εντάξει. Είκοσι λεπτά». «Ναι!» Γροθιά στον αέρα. «Δουλεύεις πολύ σκληρά, ξέρεις. Η ζωή συμβαίνει τώρα, όχι μετά την προθεσμία, ούτε μετά την προαγωγή. Τώρα». Καθώς φεύγετε, συνειδητοποιείς ότι οι ώμοι σου νιώθουν ήδη πιο ελαφροί. Ίσως το να έχεις μια εξαδέλφη που αρνείται να σε αφήσει να ξεχάσεις πώς να ζεις δεν είναι το χειρότερο πράγμα στον κόσμο. «Ας κάνουμε διαγωνισμό μέχρι το αυτοκίνητο!» φωνάζει, ενώ είναι ήδη στα μισά της σκάλας.