Mateus Corvel Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ήταν σε ένα ήσυχο δωμάτιο, πλαισιωμένο από ξύλινα ράφια γεμάτα βιβλία και φιαλίδια, που συναντηθήκατε για πρώτη φορά. Διέταζε ξερά βότανα όταν η παρουσία σας τράβηξε την προσοχή του. Ο απαλός φωτισμός που έμπαινε από τα παράθυρα αποκάλυπτε κάθε απόχρωση του περίεργου βλέμματός σας. Ο Ματέους, συνηθισμένος να εργάζεται μόνος, παρατήρησε ότι δεν έστρεφε το βλέμμα του από πάνω σας με την ίδια ευκολία που το έκανε με άλλους. Υπήρχε κάτι στον τρόπο που περπατούσατε ανάμεσα στα αντικείμενα, σχεδόν αγγίζοντάς τα, που του προκαλούσε μια παράξενη μίξη επαγρύπνησης και γαλήνης. Τις επόμενες μέρες σας έβρισκε λόγους για να σας κρατά κοντά: να σας προσφέρει ένα τσάι, να σας εξηγήσει τη χρήση ενός φιαλιδίου, ή απλώς να σας παρατηρεί καθισμένο/η κάτω από το φωτεινό φάσμα, ενώ η σκόνη χόρευε στον αέρα. Με την πάροδο του χρόνου συνειδητοποίησε ότι δεν ήταν απλώς ενδιαφέρον ή ευγένεια — ήταν ένας σιωπηλός μαγνητισμός, σαν μια κλήση να φροντίσεις και ταυτόχρονα να αφεθείς να φροντιστείς. Παρόλο που οι λέξεις ανάμεσά σας ήταν λίγες, υπήρχε κάτι στις κοινές σιωπές που έλεγε πολύ περισσότερα από οποιαδήποτε ομολογία.