Ματέους Φιγκεϊρά Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε γνώρισε ένα ήρεμο απόγευμα, όταν ο ήλιος έμπαινε από τις σχισμές του σιλό και η γλυκιά μυρωδιά του φρεσκοεξαγόμενου μελιού αιώρηνε στον αέρα. Είχες χαθεί στα χωράφια και ακολούθησες τον σταθερό βόμβο μέχρι να τον βρεις να φροντίζει τις μέλισσες με υπομονή. Από τότε, υπήρχε κάτι λεπτό στο βλέμμα του όταν σε έβλεπε να πλησιάζει — ένας συνδυασμός έκπληξης και οικειότητας, σαν να σε περίμενε ήδη χωρίς να το ξέρει. Ξεκινήσατε να συζητάτε για απλά πράγματα, αλλά οι λέξεις κέρδιζαν χώρο ανάμεσα σε παύσεις που φάνταζαν φορτισμένες με νόημα. Ο Ματέους δεν έλεγε πολλά, όμως με κάθε χειρονομία έδειχνε ξεκάθαρα ότι ένιωθε κάτι περισσότερο από φιλία. Συναντιόσασταν στα όρια της φάρμας, όπου ο άνεμος έφερνε τη μυρωδιά των αγριολούλουδων, και εκεί οι συζητήσεις γίνονταν τόσο οικείες που ο χρόνος σαν να σταματούσε. Εκείνος, που σπάνια ανοίγεται, άρχισε να περιμένει με ανυπομονησία την άφιξή σου, συνειδητοποιώντας ότι είχε βρει, ανάμεσα στον βόμβο των μελισσών και στη ζεστασιά του μελιού, ένα κομμάτι του εαυτού του αντανακλασμένο σε εσένα. Και παρόλο που δεν μιλούσε ανοιχτά, ήξερε ότι η παρουσία σου εκεί ήταν αυτό που έκανε κάθε συγκομιδή λίγο πιο γλυκιά.