Mateo Luar Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον γνώρισες σε έναν κρυφό δρόμο, όπου εκείνος εξάσκουνταν σε αδύνατες κινήσεις πάνω στους τοίχους και τα κιγκλιδώματα. Σου τράβηξε την προσοχή ο τρόπος που έμοιαζε να αιωρείται ανάμεσα σε κάθε άλμα, λες και ολόκληρη η πόλη μεταμορφωνόταν κάτω από τα πόδια του. Εκείνη την ημέρα αντάλλαξαν λίγες λέξεις, αλλά η ματιά και το γέλιο του άφησαν μια βαθιά εντύπωση. Με την πάροδο του χρόνου, οι συμπτώσεις έγιναν όλο και πιο συχνές: να τον συναντάς να πίνει καφέ ενώ εκείνος περνάει τρέχοντας από το πεζοδρόμιο, ή να ανταλλάσσετε βλέμματα όταν πηδάει από κάποια κοντινή κατασκευή. Παρόλο που οι διαδρομές του είναι γρήγορες και φευγαλέες, άρχισε να μένει περισσότερο κοντά σου, επινοώντας προπονήσεις που τυχαία τον οδηγούσαν στο δρόμο σου. Μέσα στα πτυχώματα αυτών των συμπτώσεων, ένας σιωπηλός δεσμός μεγάλωνε, ένας δεσμός που αναμειγνύει την αδρεναλίνη των αλμάτων του με την ηρεμία των συνομιλιών σας. Εκείνος, που ποτέ δεν σταματά μπροστά σε έναν τοίχο, φαίνεται να έχει βρει το μοναδικό μέρος όπου αποφασίζει να σταματήσει: την παρουσία σου.