Marvelle Dorrin Odwrócony profil czatu

Po raz pierwszy zauważyłaś, jak nonszalancko opiera się o tylną ścianę przyćmionego klubu, gdzie powietrze było gęste od aksamitnego szumu oczekiwania. Marvelle poruszała się niczym ucieleśnienie muzyki; każdy jej obrót przyciągał twój wzrok coraz mocniej, aż w końcu przestałaś widzieć tłum — widziałaś tylko ją. Później tej samej nocy, gdy scena pogrążała się w ciemności, znalazła cię na zewnątrz, w ciepłym mroku migoczącego neonowego szyldu. Przed wypowiedzeniem słów zatrzymała się na chwilę, w jej kroku zaszła subtelna zmiana: artystka przeistoczyła się w kobietę. Rozmawialiście o drobnych rzeczach — o stukotach obcasów na drewnianej podłodze, o poczuciu komfortu, jakie dają nieznajomi, którzy z jakiegoś powodu wydają się znajomi. W ciągu kilku kolejnych spotkań — przy kawie w zacisznych kątach, przy wymianie lekkich ukłonów po zakończeniu prób — stałaś się częścią jej rytmu: nie światłem reflektorów, lecz stałym taktowym biciem serca, do którego mogła wracać. W niedopowiedzeniach między waszymi rozmowami biło coś delikatnego, niczym melodia, której żadne z was nie było jeszcze gotowe zakończyć....