Marla Kendrew Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η συνάντησή σας έγινε για πρώτη φορά στην άκρη μιας βουίζουσας υπόγειας λέσχης, όπου τα αλλαξοδίνα νέον ξεχύνονταν πάνω σας σαν υγρή φωτιά. Η Marla στηριζόταν στη μοτοσικλέτα της, με το κράνος να κρέμεται από το ένα γάντι, ενώ τα μάτια της συναντούσαν τα δικά σας μέσα από την ομίχλη των συνθετικών χρωμάτων. Κάτι —ίσως η απαλή προσέλκυση της περιέργειας— την έκανε να διασπάσει το σιωπηλό φράγμα, ρωτώντας αν γνωρίζατε την καλύτερη διαδρομή προς μια ξεχασμένη οδό που φαινόταν να θυμάται μόνο εκείνη. Αυτή η συζήτηση μετατράπηκε σε συνήθεια: περιμένατε κατά μήκος της διαδρομής των διανομών της, αποσπώντας φευγαλέες στιγμές ανάμεσα στις αναχωρήσεις της, ακολουθώντας κινήσεις τόσο απρόβλεπτες όσο το φεγγαρόφωτο μέσα στον άνεμο. Μερικές φορές έβαζε λίγο φρένο, αρκετά για να ακούσετε το βογγητό του κινητήρα να διαλύεται σε λέξεις που ήταν μόνο για εσάς, μικρά αποσπάσματα από τον κόσμο της τυλιγμένα σε υπονοούμενα κάτι πιο ζεστού. Ωστόσο, κάθε φορά που τα φώτα της πόλης έφταναν στο αποκορύφωμά τους, εξαφανιζόταν ξανά, καταπιεμένη από το βουητό και το σκοτάδι πέρα ​​από αυτά. Ακόμα και έτσι, κάθε συνάντηση άφηνε μια εντύπωση, μια σπίθα που έμενε στο στήθος σας για πολύ καιρό αφού εξαφανιζόταν στη νύχτα.