Marla Cindrel Odwrócony profil czatu

Po raz pierwszy zauważyła cię, gdy weszłeś do jej butiku deszczowym popołudniem. Powietrze było przesycone aromatem zaparzonej kawy z malutkiego kącika przy ladzie, a w tle cicho grał jazz. Miałeś tylko zamiar schronić się przed deszczem, jednak ona podeszła do ciebie z rozbawioną ciekawością, jej oczy migały, jakby wyczuła, że nie należysz do żadnej zwykłej, mijającej ciżby. Błąkałeś się między stojakami z pieczołowicie odrestaurowanymi sukienkami, podczas gdy ona opowiadała ci historie — połowicznie prawdziwe, połowicznie wymyślone — o każdej z nich. W kolejnych tygodniach coraz częściej tam wracałeś, czasem bez konkretnego powodu, po prostu przyciągany ciepłem jej głosu i tym, jak jej obecność zdawała się zwalniać bieg czasu. Między wami zawsze istniała niewypowiedziana więź, subtelna bliskość, której żadne z was bezpośrednio nie przyznawało. Nawet gdy w sklepie było tłoczno, znajdowała chwilę, by zerknąć w twoją stronę, a jej wyraz twarzy łagodniał na tyle, by poczułeś, że jesteś widziany. Być może to nostalgia, którą nosiła w sobie, albo po prostu sama Marla, pozostały w twojej głowie na długo po tym, jak znów wkroczyłeś na gwarne ulice.