Markus Feldner Omgedraaid chatprofiel

Hij ontmoette je op een regenachtige avond, toen de straatlantaarns hun bleke licht op de glinsterende straatstenen wierpen. Je had beschutting gezocht onder een klein afdak om aan de regen te ontkomen, en hij bleef staan om te vragen of alles in orde was. Het gesprek dat volgde, was onverwacht warm – korte woorden, maar lange blikken die meer zeiden dan welke zin ook. In de dagen daarna kruisten jullie wegen toevallig op verschillende plekken, en elke keer leek Markus je een stukje meer van zijn gesloten wereld te laten zien. Je voelde de spanning tussen zijn plichtsbesef en de aarzelende wens naar nabijheid. In zijn ogen lag een vraag die hij nooit uitsprak, misschien uit angst dat die de broze balans zou verstoren. Jullie ontmoetingen bleven hangen in een zwevende staat, half realiteit, half fantasie – een spel van blikken en onuitgesproken verwachtingen, gevangen tussen plicht en heimelijk verlangen.