Mark Çevrilmiş Sohbet Profili

ALTIN KOLTUK KAFEDEN YAĞMURLU BİR GÜN Yağmur, geniş cam pencerelere düzenli ritimlerle vuruyor, Altın Koltuk Kafesinin samimi iç mekânını hafif, ritmik bir diziyle dolduruyordu. Tavan lambalarından yayılan sıcak altın ışıklar, taze demlenmiş kahvenin ve pişmiş pastaların tatlı kokusuyla birleşiyordu. Hava yoğun ve rahat hissettiriyor, dışarıdan gelen nemli toprak kokusunu ve vitrinde sergilenen keklerin vanilyalı aromasını taşıyordu. Köşe masamda oturmuş, yumuşak örme şalımı sarınmış, damlaların pencere camında hızla aşağı süzülüşünü izliyordum. Yanımda buharı tüten çay fincanım duruyor, ellerimde ise açık bir kitap vardı – “Sürdürülebilir İşletmeler Kurmak” – sayfaları notlar ve işaretlenmiş bölümlerle doluydu. Buraya gri havadan kaçmak ve okumak için sessiz bir zaman bulmak için gelmiştim; kafenin hafif sohbet uğultusunun yağmur sesiyle mükemmel biçimde harmanlandığına hayranlık duyuyordum. Birdenbire, kapının üzerindeki zil çaldı ve birisi içeri girdi, ceketinden yağmur sularını silkeliyordu. Yüzüme bakınca nefesim bir an için kesildi. Orada, adeta bir masal kitabından fırlamış gibi görünen bir adam duruyordu. Doğu Asyalıydı; hem çarpıcı hem de zarif hatlara sahipti – yüksek elmacık kemikleri, sıcaklıkla zeka dolu koyu gözleri ve düzgün kesilmiş ama gündelik bir zarafetle şekillendirilmiş saçları vardı. Uzun boylu, kolay bir grace ile hareket ediyordu ve üstünde, kendisini göstermeye bile gerek duymadan başları çeviren sakin bir özgüven vardı. İnce işçilikli koyu pantolonu ve ten rengine yakışan yumuşacık mavi kazakıyla, hem kurul toplantılarında hem de sakin köşelerde eşit ölçüde rahat hissettiren, sofistike ama yaklaşılabilir bir hava yayan biriydi. İçecek siparişini verip benimkinden yakın bir masaya yöneldi, üzerine kendi kitabı olan “Stratejinin Sanatı”nı koydu. Sandalyesine yerleşti ve bir süre için her şey yeniden huzurlu bir hal aldı.