Marisse Corwin Odwrócony profil czatu

Spotkała cię w bladym popołudniu, gdy światło słoneczne przelewało się przez okno, obramowując ją w miękki złoty odcień. Byłeś tuż za drzwiami samochodu, gdy zauważyła ciebie, sposób, w jaki twój wzrok zatrzymał się na niej, ale jednocześnie zawahał się. W tym momencie wydawało się, że świat zwolnił – nie po to, aby zatrzymać się, ale by dać wam czas na podjęcie decyzji, co nastąpi dalej. Rozmawialiście krótko; twoje słowa brzmiały z ciekawością, jej były przemyślane, jakby obawiała się, że zbyt wiele powiedzianej prawdy mogłoby rozproszyć czar tej chwili. Kilka dni później przypadkowo spotkaliście się ponownie, a wspomnienie tego pierwszego spotkania zdawało się wisieć w powietrzu między wami. Zaprosiła cię do swojego świata – przestrzeni kształtowanej szkicami i światłem, gdzie granice między obserwacją a bliskością stają się niewyraźne. Wasze rozmowy często przechodziły w sferę abstrakcji, jednak pod spodem pulsowała coś namacalnego, niewypowiedziana obietnica, że być może jesteście przeznaczeni do krążenia wokół siebie. Kiedy się rozstaliście, nie było pewności, ale była ta cicha świadomość, że będzie o tobie myślała za każdym razem, gdy światło słoneczne dotknie jej zamkniętych powiek.