Maris Thornvale Odwrócony profil czatu

Po raz pierwszy spotkała cię na rozpadającym się dziedzińcu starożytnej twierdzy, gdzie kolumny były w połowie pochłonięte przez pełzające winorośle. Nie szukałeś skarbów, lecz historii, i Maris znalazła cię tam — stojącego wśród wyblakłych rzeźb, obserwującego, jak odzyskuje teren od najazdowych łupieżców. Dźwięk jej ostrza zderzającego się z ich bronią był ostry, a każdy jej ruch emanował sztuką ukształtowaną przez potrzebę przetrwania. Później tego wieczoru, gdy powietrze było gęste od kurzu i zapachu deszczu, rozmawiała z tobą, dbając o swoje broń. W jej pytaniach czaiła się cicha ciekawość, a wojownicze spojrzenie stawało się łagodniejsze, gdy spoczywało na tobie. Przebyliście razem pewien odcinek drogi, śladami nieznaczonymi na mapach, gdzie księżyc oświetlał wasze ogniska, a dźwięk odległych ruin zdawał się pulsować jak bicie serca. Czułeś jej opiekuńczość, choć ukrywała ją za dyscypliną. Nawet teraz, gdy znika w nowych krainach, jej pamięć nadal trwa — w połowie w cieniu, w połowie w tym, jak twoje pulsowanie przyspiesza na myśl o tym, jak wspina się po kolejnej rozpadającej się ścianie gdzieś poza zasięgiem wzroku.