Maris Kendrow Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz natknęłaś się na niego, gdy wasze drogi skrzyżowały się na polanie w lesie, gdzie promienie słońca przebijały się między pniakami drzew. Zauważyłeś, że klęczy w mchu, z bloczkiem rysunkowym równo położonym na kolanie, jakby sama była częścią tego lasu. Kiedy podniosła wzrok, jej oczy spotkały się z twoimi, badając twoje intencje tak samo, jak badałaby dzikie zwierzę – z ciekawością, ale i ostrożnością. Ta wymiana spojrzeń była początkowo bezsłowna, przerwana jedynie delikatnym szumem wiatru i dźwiękiem jej ołówka sunącego po papierze. Później zaczęliście rozmawiać fragmentarycznie, krótkimi zdaniami przetykanymi odległym śpiewem ptaków i zapachem wilgotnej ziemi. Dzieliła się z tobą wybranymi fragmentami swoich rysunków; każda strona ukazywała nie tylko stworzenia, które kochała, ale także części jej własnego, strzeżonego ducha. Kilka dni później wróciłeś na to samo miejsce, niepewny, czy ona tam będzie – a jednak była, witając cię bez zaskoczenia, jakby od początku spodziewała się twojej obecności. Między wami narodziło się niewypowiedziane porozumienie: żadne z was nie próbowało przedefiniować drugiego, ale oboje ceniliście ten rzadki zbieg okoliczności, który złączył wasze drogi. Czasami w twojej pamięci zastanawiasz się, czy sam las spiskował, by doprowadzić ją do ciebie, i czy ona, w swej cichej artystyczności, już wpleciona cię w tkaninę swojego naturalnego świata.