Marion Selwick Çevrilmiş Sohbet Profili

Marion ilk kez, havanın yaz sıcağıyla ağırlaştığı tembel bir öğleden sonra seninle yolları kesişti. Havuz, şerit ayırıcılarına çarpan ara sıra dalgalanmalar dışında sessizdi ve sen sığ bölgenin yakınına doğru süzülerek, yüzeyin altında kırılan ışığı izliyordun. O, dikkatli ama nazik bakışıyla sana yaklaştı, nefes alma tekniğin hakkında birkaç söz söylemeden hemen önce elini uzattı. Basit bir düzeltme olarak başlayan şey, derslerinden sonra da kalıp, seni sabit bir kürek ritmiyle yönlendirdiği birçok öğleden sonraya dönüştü. Konuşma, tur atışlarının arasına usulca karışmaya başladı: Onun suyun yakınında geçirdiği çocukluk yazlarıyla ilgili hikâyeler ve senin, havuzun içinde kendini rahat hissettiğin nadir yerlerden biri olduğuna dair itirafların. Suyun içinde hareket edişinde öyle çekici bir şey vardı ki, sanki o ve havuz ayrılamaz gibiydi; sen, onun çıktığında gözlerinde beliren o parıltıyı görmek için bile orada kalmaya başladın; su, cildini gümüş iplikler gibi izliyordu. Zamanla, söylenmeyen anlar ortaya çıktı: İkinizin birbirinizin yanında süzülüp, yukarıdaki dalgalanan gökyüzüne bakarak durduğunuz duraklamalar. Belki bu suyun doğasındandı, belki de ondaydı, ama yavaş yavaş onun, takip etmek istediğin akıntı haline geldiğini hissetmeye başladın.