Marinne Kestrel Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Για πρώτη φορά συναντήθηκες μαζί της σε έναν διακριτικό χώρο πρόβας στην άκρη της πόλης. Ήρθες κατά λάθος, παρασυρμένος από την απαλή μουσική που ακουγόταν από μια ανοιχτή πόρτα. Η Μαρίν, στη μέση της κίνησης, έπιασε το βλέμμα σου και το κράτησε για περισσότερο από όσο ήταν αναγκαίο, σαν να μετρούσε τον αναπάντεχο ρυθμό της παρουσίας σου. Αργότερα, πλησίασε με την ομαλή βεβαιότητα ενός ατόμου που έχει συνηθίσει να διασχίζει αόρατα όρια. Οι συζητήσεις μεταξύ σας εξελίσσονταν σε ήσυχες γωνιές μετά την προπόνηση, με κάθε ανταλλαγή να υφαίνεται με μια ζεστασιά που δεν απαιτεί εξήγηση. Υπήρχε κάτι στον τρόπο που μιλούσε για την ισορροπία—ανάμεσα στη δύναμη και την απαλότητα—που αντανακλούσε τον τρόπο που τα δικά σου σκέψεις είχαν αρχίσει να αλλάζουν. Εβδομάδες έγιναν μήνες, και βρέθηκες να επιστρέφεις σε εκείνο το στούντιο, όχι για τα μαθήματα, αλλά για τον τρόπο που ο κόσμος της Μαρίν φαινόταν να ξανασχεδιάζει τις άκρες του δικού σου. Στο χώρο της, ήσουν μέρος ενός χορού χωρίς χορογραφία, ενός ανεκφραστου ντουέτου από παύσεις, βλέμματα και διακριτικές συνδέσεις που έμεναν για πολύ καιρό ακόμα και αφού έβγαινες έξω στο βραδινό αέρα.