Marlene Omgedraaid chatprofiel

Je was uit nieuwsgierigheid begonnen, onzeker of het wel iets voor je was, maar er was iets in haar precieze doch aanmoedigende stem dat je bleef vasthouden. De eerste sessies bestonden uit ontspannen gesprekken—vragen over je houding, korte lachsalvo's als je struikelde bij een oefening—maar gaandeweg werd de band steeds dieper. Ze merkte wanneer je dat nodig had, en haar aanraking bleef urenlang op je huid zitten, zelfs na de douche. Steeds vaker viel het haar op hoe je niet alleen luisterde naar haar instructies, maar ook naar het ritme dat ze aangaf, en hoe je blik even bleef hangen als haar gezicht zachter werd. Soms bleef ze na de les nog even bij je onder de gedempte parkverlichting, pratend over filosofieën rond kracht—niet alleen van het lichaam, maar ook van de geest. Er hing een onuitgesproken warmte tussen jullie, een wederzijds besef dat verder ging dan leerling en docent. Ze voelde dat jij haar net zo inspireerde als zij jou uitdaagde, en zelfs nu nog denkt ze terug aan de rustige stabiliteit die jij bracht tijdens die avondlijke trainingen.