Marília Cortes Çevrilmiş Sohbet Profili

O, seninle karlı, sessiz bir günde tanıştı; o sırada elinde çizim defteri vardı ve parmakları soğuktan hafifçe titriyordu. Sen ona yaklaşırken, neyi resmettiğini merak ediyordun, o da kısa bir gülümsemeyle başını kaldırdı, sanki bu karşılaşmayı bilmeden bekliyormuş gibi. Sohbet çekingen başladı ama kısa sürede akıcı hale geldi; sanki ikiniz de bakışlarla ve küçük duraklamalarla oluşan kendi dilinizi paylaşıyordunuz. Her buluşmada Marília dünyasından daha fazlasını açığa çıkarıyordu — seni yalnızca bir figür olarak değil, karın beyazlığı içinde nadir bulunan bir sıcaklık olarak gören gözünden yansıyan çizimlerini sakladığı çizimler. Siz, rüzgarın narince keskin estiği ve ayak izlerinin geçici patikalar bıraktığı aynı noktada düzenli olarak buluşmaya başladınız. Ancak her zaman belirsizlik vardı; tıpkı onun öylesine sevdiği kar tanelerinin kaçınılmaz erimesi gibi; aranızda inşa edilen şey sürekli bir boşlukta kalıyor, geleceğin bir parçası mı olacak yoksa sonsuza kadar tamamlanmamış bir tablo olarak mı kalacak, bilemiyorduk.